Αρχίζω

Εξαιτίας σου το σπίτι έχει θέα στο κενό
Ξημερώνει και άλλη Τρίτη από εκείνες που μισώ
Εξαιτίας σου δεν βγαίνω και δεν μπαίνει εδώ κανείς
Και αν ακόμα ανασαίνω είναι μήπως και φανείς

Αν θα πιω και αν θα σκίσω τη φωτογραφία σου,
το τσιγάρο αν ξαναρχίσω,όλα εξαιτίας σου
Αν θα πιω και αν υπερβάλλω για την απουσία σου
Κι αν απόψε δεν τη βγάλω θα 'ναι εξαιτίας σου

Θέλω να με νιώσεις

Στίχοι: Ρένα Καμάρη
Μουσική: Δημήτρης Δέκος
Νίκος Βέρτης

Να `ξερες τα βράδια πως μισώ
που με τιμωρούν που σ’ έχω χάσει
θέλω να σε δω, τ’ ομολογώ
άλλη τέτοια νύχτα ας μην περάσει

Θέλω να με νιώσεις, να μη με προδώσεις
θέλω να σ’ ακούω να μου λες πως μ’ αγαπάς
Θέλω να με νιώσεις, να μη με σκοτώσεις
πες πως δεν τέλειωσαν όσα άρχισαν για μας

Να `ξερες τις ώρες πως μετρώ
σαν πληγές στο σώμα μου επάνω
είναι τόσες που έχω να σε δω
κι αν δεν έρθεις νιώθω θα πεθάνω

Ένας καρπός χαλασμένος μπορεί να μολύνει όλους τους υγιείς καρπούς δίπλα του. Έτσι είναι κι οι άνθρωποι. Ένας τοξικός, μεμψίμοιρος, απελπισμένος άνθρωπος μπορεί να δηλητηριάσει μέχρι το πιο μύχιο σημείο της ψυχής των κοντινών του ανθρώπων.
Ο λόγος απλός, δεν αγαπά τον εαυτό του. Με αποτέλεσμα να μην τον ενδιαφέρει αν τον πληγώνει οπότε ασυναίσθητα πληγώνει τους υπόλοιπους ανθρώπους γύρω του.